Heimathaus Wehdem
Marie Brosin
Marie Brosin is een Duitse dichteres uit Wehdem die op indrukwekkende wijze haar herinneringen aan haar jeugd en haar gehechtheid aan haar geboorteland heeft beschreven in gedichten en verhalen.
Marie Brosin
Heimathaus Wehdem
Marie Brosin
Inhoudsopgave
Heimathaus Wehdem
Marie Brosin
Goedendag
Ik ben Marie Brosin. Ze noemen me ook wel de Heimatdichterin. Ik heb mijn herinneringen aan Wehdem, waar ik geboren ben, opgeschreven. De eerste publicatie onder de titel "Aus dem Jugendlande einer alten Frau" verscheen in 1925 bij de Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg.
Ik ben geboren in Wehdem op 30 september 1850. Mijn vader was hier arts en kwam uit Ilefeld in het Harzgebergte, mijn moeder kwam uit Münster. Ik had twee jongere zussen en een broer.
Heimathaus Wehdem
Marie Brosin
Levensverhaal
Na de geboorte van mijn broer stierf onze moeder: "In de beste kamer was de tafel gedekt met mama's mooiste blauwgestreepte kopjes en de suikerpot van rood glas. En er werden taarten neergezet alsof het onze verjaardag was of de doop van een kind. Ik wist dat mama geen ogen meer had om de mooie tafel te zien. Ze was 'Mama Engelein' geworden." (Marie Brosin: Aus dem Jugendlande einer alten Frau, Hamburg 1925, blz. 12)
In 1858, na de dood van mijn moeder, gaf mijn vader mij aan zijn broer, een koopman, en zijn gezin in Quedlinburg, Saksen-Anhalt. Hier groeide ik op en ging naar school. In 1870 trouwde ik met mijn neef Dr. Alexander Oskar Brosin, hoofdleraar Duits en Latijn. Ons huwelijk vond plaats in de kerk van Wehdem. Mijn man stierf in 1888. We kregen vier kinderen, twee meisjes en twee jongens. Mijn zoon Hans sneuvelde in de Eerste Wereldoorlog. Zijn vriend Dr. Bruno Golz werd later mijn vriend, compagnon en vertrouweling. Ik heb nooit meer in Wehdem gewoond. Maar ik heb er altijd vrienden bezocht, ook voor langere verblijven. Mijn laatste bezoek aan Wehdem was in de zomer van 1938. 24 januari 1939 was de dag van mijn dood. Ik stierf in Leipzig en werd naast mijn vader in Wehdem begraven.
Heimathaus Wehdem
Wehdem
Marie Brosin: Wehdem, in: dit: Aus dem Jugendlande einer alten Frau, Minden 1985, blz. 202-204 (2e druk). Gelezen door Gabriele Niermann-Limpricht.
Heimathaus Wehdem
Wehdem
In de wereld, zo mooi en wijd Ken ik mijn eigen kleine hoekje Alle glorie van de wereld Ik zou geven voor dat plekje."
Rond een eenvoudig kerkje weeft Lenz een krans van lindebomen. Onder dikke klimopranken verdwijnen graf en steen.
Vanuit de blauwe verte kijken bergtoppen. De vaderlandse lucht zweeft behaaglijk Over veld en weide.
Eichkamp daar en Eichkamp hier. O, hoe warm liggen zij Wodan's paarden hun ornament met stro bedekte plaatsen!
Binnen mensen, trots en eenvoudig, Trouw als hun voorouders. Hun handen rusten niet, tot de klokken roepen.
Eens, als de klok luidt, zal het geluid betekenen Dat ik tot rust kan worden gebracht Onder het luiden ervan...
"Lieve God, je houdt je hand Over elke plek. Zegen uw Westfalen, "en bescherm ons kleine hoekje.
Marie Brosin: Wehdem, in: dit: Aus dem Jugendlande einer alten Frau, Minden 1985, blz. 202-204 (2e druk). Gelezen door Gabriele Niermann-Limpricht.
Heimathaus Wehdem
Mama Engelein
Marie Brosin: Aus dem Jugendlande einer alten Frau, Hamburg 1925. Voorgelezen door Gabriele Niermann-Limpricht.
</Text>